De rand van Bruyères-le-Châtel (Essonne) Le 23 mei 2026
De rand van Bruyères-le-Châtel (Essonne) Le 24 mei 2026
Sint-Luc Instituut, Chaussée de Doornik, Ramegnies-Chin (België) Le 20 september 2026
Tujac-sportveld, Brive-la-Gaillarde (Corrèze) Le 27 september 2026
Tujac-sportveld, Brive-la-Gaillarde (Corrèze) Le 28 september 2026
Timbuktu is een hedendaagse circusvoorstelling die tegelijkertijd adembenemend, intiem en diep menselijk is, bedacht door Olivier Debelhoir en de Compagnie d'un Ours. Deze creatie, een mix van koorddansen, theater, autobiografische verhalen en poëzie, laat de tijd even stilstaan en nodigt het publiek uit om deel te nemen aan een familieavontuur, waarbij elke stap op het koord een reflectie is op overdracht, herinnering, ouder worden en ouderliefde.
Het begint allemaal met een familieverhaal. Olivier Debelhoir neemt zijn vader, Pierre Debelhoir, een gepensioneerde arts van in de zeventig, mee op een bijzondere expeditie. Samen beklimmen ze een koord dat twaalf meter boven de grond gespannen is. De een is een professionele koorddanser, gewend aan hoogtes en evenwicht. De ander ontdekt deze wereld met alle kwetsbaarheid, voorzichtigheid en ervaring van een reeds goed geleefd leven. Er ontstaat een oprecht dialoog tussen hen, soms grappig, soms ontroerend, waarin ieder in zijn eigen tempo vooruitgang boekt, gedragen door het koord én door hun woorden.
Het uitgangspunt van de voorstelling is het verhaal van René Caillié, de eerste Europeaan die Timboektoe, de mythische 'parel van de woestijn' in Mali, levend binnenkwam en verliet. Deze ontdekkingsreiziger, afkomstig uit hetzelfde dorp als Oliviers vader, Mauzé-sur-le-Mignon, werd een lokale held. Achter dit epische verhaal schuilt echter een complexere realiteit. Timboektoe roept beelden op van grote veroveringen, maar ook van de wonden van de kolonisatie en het Europese perspectief op een wereld die vaak geromantiseerd wordt. Olivier Debelhoir wil niet zomaar een bladzijde uit de geschiedenis navertellen; hij gebruikt het als een spiegel om de verhalen te onderzoeken die we erven, die we doorgeven en die we zelf herschrijven.
Tijdens deze klimtocht wordt de voorstelling ook een persoonlijke zoektocht. Olivier herbeleeft de jeugdherinneringen van zijn vader en herinnert zich hoe koorddansers tijdens festivals hun kabels op het dorpsplein spanden. Deze beelden uit het verleden vermengen zich met dromen over ontdekkingstochten, avonturenverhalen en familieherinneringen. Alles lijkt plotseling op zijn plaats te vallen: zijn geboortedorp, de koorddansers, René Caillié, vader en zoon. Een nieuwe expeditie kan beginnen.
De twee performers dragen microfoons waardoor het publiek elke uitwisseling, elke ademhaling, elke aarzeling kan horen. Deze nauwe sonische nabijheid creëert een verrassende intimiteit, ondanks de duizelingwekkende hoogte waarop ze zich bewegen. De performance geeft daardoor de indruk dat je getuige bent van een privégesprek dat in de lucht hangt. Stilte wordt net zo belangrijk als woorden, terwijl de kleinste stap op de kabel een reëel risico vormt.
Tijdens deze reis verkent Timbuktu op subtiele wijze familiebanden, de overdracht van generatie op generatie, het verstrijken van de tijd, ouderdom en de plaats die we onze ouders geven naarmate ze ouder worden. Olivier roept ook een traditie in Mali in herinnering, volgens welke sommige ouderen ooit op een bergtop werden achtergelaten om te sterven. Dit treffende beeld voedt een universele reflectie op onze relatie met ouderdom, afhankelijkheid en hoe elke samenleving voor haar ouderen zorgt.
De voorstelling is doordrenkt met ingetogen humor, diepe tederheid en ontwapenende oprechtheid. De vader droomt er nog steeds van om deze buitengewone beklimming te volbrengen, terwijl de zoon, met een heldere blik, weet dat ze aan het einde van de reis misschien alleen maar "zand" zullen aantreffen. Toch accepteert hij deze gezamenlijke tocht, omdat sommige avonturen waardevoller zijn vanwege de reis zelf dan vanwege de bestemming. Beiden gaan verder met hun angsten, twijfels, herinneringen en beperkingen, zonder ooit iets te willen bewijzen. Deze balans vormt vervolgens een prachtige metafoor voor de relatie tussen een vader en zijn zoon.
Op artistiek vlak bewandelt Olivier Debelhoir al jaren een uniek pad, waarin hij circusartiesten, schrijver en persoonlijke verhalen combineert. Aanvankelijk was hij straatjongleur en koorddanser, waarna hij een opleiding volgde aan de Circusschool van Marseille als drager op een acrobatische fiets. Vervolgens ontwikkelde hij een praktijk die verrijkt werd door tai chi. Als circusartiest, acrobaat en intiem muzikant creëert hij voorstellingen waarin gesproken woord een even belangrijke rol speelt als fysieke behendigheid. Na *Un soir chez Boris* (2015), *L'Ouest loin* (2017) en *Une pelle* (2020) markeert *Timbuktu* een nieuwe fase in zijn carrière door zijn eigen vader uit te nodigen om het podium met hem te delen.
De voorstelling is gebaseerd op een gevoelig script van Olivier Debelhoir, verrijkt met bijdragen en externe perspectieven van François Hien en Ophélie Ségala. De regie is in handen van Olivier Debelhoir en Pierre Debelhoir, met Michaël Philis als toneelmanager, Julien Michenaud als geluidstechnicus en rigger, Nicolas Ligeon en Pauline Favaloro als productieleiders, Julien Couzy (of Fleur Lefèvre, afhankelijk van de tournee) als distributeur en Mathieu Hibon als koorddanscoach. De productie is van Ballet Cosmique.
De show profiteert ook van de steun van vele grote partners in het hedendaagse circus, waaronder Le Sirque – Nationaal Circuscentrum van Nexon, l'Agora – Nationaal Circuscentrum van Boulazac, la Scène Nationale de Bourg-en-Bresse, La Brèche – Nationaal Circuscentrum van Cherbourg, le Théâtre du Vellein, La Cascade – Nationaal Circuscentrum van Bourg-Saint-Andéol, Le Champ de Foire de Saint-André-de-Cubzac, Le PALC – Nationaal Circuscentrum van Châlons-en-Champagne, evenals de regio Auvergne-Rhône-Alpes, die het project steunt als onderdeel van de hulp voor experimenten.
Geschikt voor kinderen vanaf 8 jaar en ouder, en met een duur van 45 minuten, is Tombouctou een ervaring die even spectaculair als ontroerend is. Twaalf meter boven de grond bewegen een vader en zoon zich zij aan zij, ondersteund door een kabel, herinneringen en diep menselijke woorden. Compagnie d'un Ours combineert humor, duizelingwekkende momenten, emotie en poëzie in een unieke voorstelling waarin het circus een taal wordt om het verhaal te vertellen van familiebanden, de erfenis van generaties en de moed om samen vooruit te gaan, zelfs als ieder een andere kant op kijkt.