🎪 Het efemere creëren: De kunst van het opzetten van een circustent bij "Baltringues et Cie&quo

“Baltringues et Compagnie is ontstaan uit een zeer reële behoefte. Omdat we geen subsidies ontvangen, moesten we voor elke nieuwe productie zelf de financiering vinden. Bovendien hadden we geen vaste repetitieruimte. Na er een tijdje over gepraat te hebben, zeiden een paar vrienden: 'Koop een circustent. In de winter repeteer je eronder. In de zomer verhuur je hem.' Het was geen kinderlijke fantasie; het was bijna een praktische oplossing. Maar een circustent is meer dan alleen een doek en palen. Het is een plek. En dat verandert alles.”

“Ik ontdekte het woord ‘baltringue’ in een boek van Gallimard. Oorspronkelijk waren ‘baltringues’ de tentenbouwers van het circus. Degenen die de zeilen spanden en de haringen (de gigantische ‘sardientjes’) in de grond sloegen. Historisch gezien waren het slecht betaalde arbeiders, soms werd hun beroep slechts gedeeltelijk aangegeven, wat leidde tot stereotypen. Toen we dit ontdekten, vonden we het perfect. We kozen deze naam omdat we erom moesten lachen en omdat niemand zichzelf destijds zo noemde. Tegenwoordig zie je ze overal!”

“Bij een circustent draait alles om geometrie. Als de basis niet klopt, werkt de rest ook niet goed... Een fout van 10 cm op de grond wordt 30 cm bovenaan de masten. De spanningen zijn niet meer in evenwicht, het doek staat strak, de masten functioneren niet naar behoren. Het uitzetten van de grond en het plaatsen van de palen is als het leggen van de fundering van een huis.”

"Dat weten we uit ervaring. We controleren de spanning in elke fase: de maststeunen, de spanbanden van het dekzeil... Aan het uiterlijk van het dekzeil kunnen we zien of het goed is geïnstalleerd: geen kreukels, geen bulten en een gelijkmatige spanning."

“We moesten op asfalt bouwen. De oplossing was boren. We huurden een hamerboor met een boor van 40 mm en een boordiepte van 80 cm. En toen, verrassing: onder het asfalt lag een gewapende betonnen plaat van een oud schoolplein. We moesten elk gat met de hand maken, slechts 20 cm diep. Het duurde twee keer zo lang als gepland, maar de constructie hield stand. Een uitputtende maar enorm bevredigende klus.”

“Oktober 2010, Finistère. Er werden windstoten van 100 km/u voorspeld. De meeste circustenten zijn daarvoor gecertificeerd, maar alleen voor windstoten. Hier stak de wind echt op. Het publiek verliet het terrein, de sfeer sloeg om. Een veter van een van de tentdoeken schoot los. Ik klom op het dak om hem vast te maken. Toen zag ik pas hoe het was: het dak zwaaide wel een meter verticaal heen en weer. Een gigantische trampoline! Mijn partner riep dat ik terug naar beneden moest komen. Ze had gelijk. Als er een storm komt, red je de apparatuur niet. Je sluit alles af en beschermt de mensen.”

“Een vrijwilliger, een beetje aangeschoten, kon het verschil niet zien tussen een stag (de kabel die de mast vasthield) en een spanband (de spanband van het zeil). Hij liet de stag los. Plotseling zag ik de 9 meter hoge mast op me af zwaaien. In mijn hoofd was het duidelijk: ik ben er geweest, 25.000 euro schuld, en ik hoopte dat er niemand doodging. Gelukkig sprongen andere vrijwilligers op het touw en hielden alles op zijn plaats. Sindsdien vertel ik dit verhaal altijd voor elke klus. Een verhaal zegt meer dan duizend woorden.”

“Ik denk aan trouwfoto's. Dat moment waarop vrienden en familie samenkomen in het veld om het feest compleet te maken. Je ziet hun vreugde en opwinding in de ogen van het bruidspaar. Het is het begin van een heel belangrijk weekend voor hen. Dit soort momenten is ontroerend en vol menselijkheid.”

"Adrien heeft alle technische vaardigheden in huis. Hij kent het bedrijf, hij weet hoe hij teams moet aansturen, hij heeft de 'Baltringue-spirit'. Hij heeft geleerd om ziplines te ontwerpen, lieren, touwen en katrolsystemen te bedienen... Hij was al een rots in de branding voordat hij bij ons kwam werken."

"Wat het meest verandert, is het management. Als je naam op het contract staat, ben je verantwoordelijk voor je taak. Als het om de gevel gaat, ben je verantwoordelijk voor alles: klantrelaties, veiligheid, reputatie... We zetten niet zomaar een circustent neer, we voeren een project uit."

"Herhaling en precisie. Een jongleur werkt urenlang om de bewegingen vloeiend te laten lijken. Een rigger werkt urenlang om zijn circustent te kennen. In beide gevallen ziet het publiek alleen het eindresultaat, niet de discipline die erachter schuilgaat."

"Een rigger is niet zomaar iemand die klemmen in de grond hamert. Wij verzorgen de administratie, bezoeken de locatie, de planning en we controleren en repareren de apparatuur. Er komt heel wat organisatie bij kijken voordat we überhaupt met de hamer aan de slag gaan."

"Als ik deze 25 jaar in één zin zou moeten samenvatten? Visueel gezien zijn het de weg, de voorruit en de witte strepen die voorbij flitsen. Wat de geur betreft, die zijn er twee. De geur van nat plastic als je na vier maanden een circustent weer opent (soms met een dode muis erin; de geur is walgelijk , maar typisch!). En de geur van brandstof uit de heteluchtkanonnen. Die geur, zelfs met luchtverfrissers, blijft jarenlang in je trui hangen. Het is een diepgewortelde herinnering."